Nicolas Lespagnol

Mijn nieuwste serie "Envers" is een bijna oneindige bron van creatie. Ik heb gemerkt dat grote, op zijn kop staande natuurruimtes de plaats worden van nieuwe landschappen waaraan ik personages toevoeg die botsende verhalen creëren. Het brein is kneedbaar en transformeert de lucht in een zee. Het oppervlak wordt een schildersschilderij van vóór de ontdekking van perspectief, toen schilders elke hoek van de resterende ruimte vulden, zonder enige zweem van perspectief die ze nog niet kenden.

De tegenstellingen in de serie "Opposites Are True" vind ik ook leuk.
De blik zapt, vergelijkt, zoekt en kan uiteindelijk niet meer scherpstellen. Zo vlucht de reeds nauwelijks te bevatten werkelijkheid definitief, ook al wordt ze helder en zonder opsmuk aan de toeschouwer gepresenteerd. De werkelijkheid wordt tegengesproken door haar tegendeel, dat op een gelijkwaardig niveau wordt geplaatst.