Een curatie van Marcos Felinto, founder and curator bij 3.gallery – Er zijn lichamen die geen identiteit lijken te hebben: we zien het gezicht niet, we herkennen het individu niet; soms lost de vorm op, fragmenteert, wordt bijna abstract. En toch blijft er iets heel. Want achter elke uitwissing van persoonlijke kenmerken schuilt een identiteit die niet uitgewist kan worden: de menselijke identiteit. Wanneer het lichaam ophoudt 'iemand' te zijn en 'iedereen' wordt, wordt het niet leeg, maar een spiegel. We kunnen onszelf er allemaal in herkennen, niet door fysieke gelijkenis, maar door erbij te horen (zelfs als we tot op zekere hoogte een afkeer hebben van wat we zien). Het hebben van een lichaam, het begrijpen ervan, het voelen ervan, is een universele ervaring; en wanneer we die ervaring van buitenaf waarnemen, verplaatst of geherstructureerd door het beeld, wordt onze relatie tot het lichaam in een andere ruimte opgebouwd: die van verbeelding, projectie, herinnering en verlangen. Wat projecteren we op een beeld dat onze identiteit draagt (of juist ontkent)? Welke angsten, verlangens, gevoelens, voorkeuren en afkeer komen naar boven wanneer het lichaam een symbolisch oppervlak wordt? In deze selectie suggereert elk werk dat de afwezigheid van identiteit niet de afwezigheid van betekenis betekent. Het is een uitnodiging aan de kijker om de figuur aan te vullen met wat hij of zij al in zich draagt.