Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – De aap in de kunst is een provocerende spiegel, die dient als satirisch alter ego van de mensheid en als symbool van onze oerinstincten. Psychologisch gezien vertegenwoordigt de primaat het 'schaduwzelf' – een karikatuur van ons sociale gedrag, onze intelligentie en onze dwaasheden. Traditioneel gebruikt in 'singerie' om de menselijke ijdelheid te bespotten, is het thema sinds 1950 geëvolueerd tot een instrument voor scherpe sociale kritiek. Francis Bacons 'Study of a Baboon' (1953) gebruikt de schreeuw van het dier om existentiële angst te visualiseren, terwijl Jeff Koons de kruising van kitsch en popsterren onderzocht met zijn porseleinen 'Michael Jackson and Bubbles' (1988). Meer recentelijk transformeerde Banksy's stencilkunstwerk 'Laugh Now' (2002) de aap tot een symbool van de onderdrukte underdog. In de fotografie heeft de wereldberoemde Jill Greenberg het genre opnieuw gedefinieerd met haar "Monkey Portraits" (2006), waarbij ze hypergestileerde belichting gebruikte om mensachtige uitdrukkingen van peinzende melancholie en vreugde vast te leggen. Deze selectie viert de aap als een brug tussen onze biologische wortels en culturele kunstgrepen.