Een curatie van Erica Sanfratello, bij – De winter wordt vaak gezien als een seizoen van afwezigheid, een periode van minder kleur en licht. Deze selectie gaat tegen die interpretatie in en benadert de winter als een moment van verhoogde waarneming in plaats van vermindering. De hier verzamelde werken, zowel in de schilderkunst als de fotografie, verkennen een ingetogen maar resonerend kleurenpalet: ijzige blauwtinten die de stilte benaderen, zachte neutrale kleuren die de blik absorberen in plaats van terugkaatsen, diepe schaduwen die de tijd lijken te vertragen en atmosferische tinten waarin vorm geleidelijk plaatsmaakt voor stemming. Deze werken beelden de winter niet af als een letterlijk landschap of verhaal. In plaats daarvan benaderen ze de winter als een optische en emotionele toestand. Kleur fungeert als temperatuur. Licht lijkt aarzelend, bijna voorzichtig. Oppervlakken lijken in eerste instantie misschien gedempt, maar ze zijn nooit levenloos. In verschillende werken creëren bijna monochrome composities ruimte voor traagheid en aanhoudende aandacht, waar minimale verschuivingen in tint of textuur een onverwachte betekenis krijgen. Elders fungeert duisternis niet als een afwezigheid, maar als een structurerend element dat het beeld vormgeeft en aanzet tot langdurig kijken.