Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – De klok is een boeiend motief dat universele zorgen belichaamt: sterfelijkheid, herinnering en de vluchtigheid van het bestaan. Het fungeert als een modern memento mori en vertegenwoordigt de psychologische ervaring van de angst of vloeibaarheid van de tijd. In de kunstgeschiedenis definieerde Salvador Dalí het thema met zijn surrealistische meesterwerk, De Volharding der Herinnering (1931). De "smeltende" klokken, die hij de "Camembert van de tijd" noemde, symboliseren de relativiteit van tijd en het verval ervan, wat suggereert dat de tijd zijn rigide betekenis in het onderbewustzijn verliest. Een hard zakhorloge bedekt met mieren contrasteert hiermee en symboliseert verval. Na 1950 creëerde multimediakunstenaar Christian Marclay de monumentale video-installatie The Clock (2010), een 24-uurs filmische compilatie die een realtime, minuut-voor-minuut confrontatie met de tijd zelf afdwingt. De wereldberoemde fotograaf Richard Prince eigende zich het horlogemotief toe in werken zoals Untitled (hand with cigarette and watch) (1980), waarin het slanke polshorloge, los van de reclame, een onthecht symbool van status en moderne ijdelheid wordt.