Een curatie van Sofiia Lisman, bij – Wat weet je over een laatste kans? Niet de dramatische. Niet de romantische. Maar de echte. Heb je er ooit aan gedacht om iets – of iemand – nog een laatste kans te geven? Je baan die je haat, maar die je niet durft op te zeggen. Een relatie die je al teleurgesteld heeft. Vrienden die verdwenen en weer terugkwamen alsof er niets gebeurd was. Een leven dat te zwaar aanvoelt, maar toch vertrouwd genoeg is om in te blijven. Stel jezelf nu een lastigere vraag: wat als dat alles op jou van toepassing is? Zou je het nog een laatste keer proberen? Denk je dat je het verdient? Heeft iemand recht op een tweede kans? Op een bepaald moment staat iemand voor een heel eenvoudige keuze: doorgaan zoals voorheen of toegeven dat dit de laatste poging is. Niet om succes te behalen. Niet om gelukkig te worden. Gewoon uit eerlijkheid. Deze werken geven geen verklaring. Ze bieden geen troost. Ze nodigen niet uit tot instemming. Ze tonen toestanden die veel mensen herkennen, maar zelden hardop toegeven: uitputting, woede, gevoelloosheid, weerstand, schaamte, volharding, instorting. Geestelijke gezondheid wordt hier niet als concept besproken. Het is aanwezig als een toestand. Bekijk de werken en let op je reactie. Afschuw, aantrekkingskracht, afwijzing, onverschilligheid. Ga vervolgens voor een spiegel staan en stel jezelf dezelfde vragen opnieuw.