Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – De nacht heeft altijd een krachtige en dualistische aantrekkingskracht gehad op kunstenaars, een periode van zowel stille introspectie als ongezien mysterie. Het is een tijd waarin de vertrouwde contouren van de wereld verzachten en worden vervangen door een meer psychologisch landschap, rijk aan dromen, eenzaamheid en verborgen emoties. De symboliek van de nacht is complex en vertegenwoordigt niet alleen duisternis en het onbekende, maar ook rust, openbaring en een ruimte voor het onderbewustzijn om tevoorschijn te komen. Dit thema stelt kunstenaars in staat de afwezigheid van licht en het unieke drama dat het creëert te verkennen. In de 20e-eeuwse en hedendaagse kunst was de nacht voor velen een centraal thema. De Amerikaanse realist Edward Hopper legde het diepe gevoel van eenzaamheid en emotionele afstand meesterlijk vast in zijn nachtelijke taferelen, zoals te zien is in zijn iconische schilderij Nighthawks (1942). Ook surrealisten voelden zich aangetrokken tot de nacht als canvas voor het onderbewustzijn. Salvador Dalí's dromerige landschappen, zoals De volharding der herinnering, nemen vaak het griezelige, veranderende licht van de schemering of de nacht over om de irrationaliteit van de geest te verkennen. De fotograaf Brassaï, een legendarische figuur uit de twintigste-eeuwse fotografie, legde de rauwe, noir-achtige sfeer van Parijs na zonsondergang vast. Hij belichtte het geheime leven van de stad in werken zoals zijn foto van de Eiffeltoren uit 1932, 'De Eiffeltoren in de mist'.