Geïnspireerd door Tom Wesselmann

De Amerikaanse kunstenaar Tom Wesselmann is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Amerikaanse Pop Art. Na zijn afstuderen aan de kunstacademie van Cincinnati, werd Wesselmann een van de stichtende leden van de Judson Gallery. In tegenstelling tot de werken van Roy Lichtenstein of Andy Warhol, waren zijn werken gericht op levenssituaties en Wesselmann hield nooit van zijn classificatie in de Amerikaanse popart: “Ik houd niet van labels in het algemeen en 'Pop' in het bijzonder, vooral omdat het te veel nadruk legt op het gebruikte materiaal. Er lijkt een neiging te zijn om vergelijkbare materialen en afbeeldingen te gebruiken, maar de verschillende manieren waarop ze worden gebruikt ontkent elke vorm van groepsintentie” Toch putte hij ook zijn esthetische inspiratie uit de typische reclame van de jaren '60 en '70. Hiervoor liet hij zich inspireren door brochures, affiches, afbeeldingen uit film en televisie. In de loop van zijn artistieke loopbaan kristalliseerde zijn leidmotief uit: het vrouwelijk naakt in seksuele provocatie. Hij werd bekend met zijn grootschalige serie American Nudes, met als onderwerp het reclamecliché van 'sex sells' met geanonimiseerde vrouwen die hun seksuele eigenschappen presenteren. In het begin schilderde Tom Wesselmann de vrouwen geheel met oog voor detail, maar stilaan stileerde hij de lichamen en benadrukte hij cruciale, seksuele en vrouwelijke lichaamsdelen zoals de sensueel open mond, glanzende tanden, de aantrekkelijke heupen en dijen of het volle schaamhaar. weergave. De vrouw is een anoniem seksueel object dat wordt gebruikt om de verkoop van massaconsumptieobjecten uit het dagelijks leven te stimuleren. Andere symbolen die de sociale status aangeven, zoals de auto, zijn gemonumentaliseerd en getransponeerd in een synthetisch universum dat alle natuurlijke dingen verstikt. “Ik beeld geen naakten af met sociologische, culturele of emotionele bedoelingen. Het naakt vind ik een goede manier om figuurlijk agressief te zijn. Ik wil intensieve, explosieve reacties opwekken bij de kijkers.” Of het werk van Wesselmann een satirische kritiek is op de moderne consumptiewereld of het simpelweg verheerlijkt, kan niet eenduidig worden beantwoord. Zijn werk kan worden onderverdeeld in twee grote series: naakten van vrouwen en stillevens gerealiseerd met gevonden voorwerpen en fotocollages uitgeknipt uit tijdschriften