Een curatie van Zoe MN, Independent Curator bij – Soms is een veld zonnebloemen al genoeg om je hart te verlichten. Een helder, bijna brutaal geel dat het licht vangt, reflecteert en versterkt. De zonnebloem lijkt, door zich naar de zon te keren, een belofte van warmte en leven na te streven. Bij gebrek aan licht zoekt de plant een andere bron: ze wendt zich tot haar medemens. Dit instinctieve gebaar is tevens een metafoor voor onze kwetsbare maar toch verenigde menselijke conditie, die ons met elkaar verbindt. Michel Pastoureau herinnert ons eraan dat geel niet altijd de kleur van geluk is geweest. De kleur is lang ambivalent geweest en wordt geassocieerd met verraad, jaloezie en leugens. Het geel van de zonnebloem ontsnapt echter aan deze dubbelzinnige symbolen. Het is een zonnig, vrolijk en levendig geel. Een geel dat volgens Pastoureau vandaag de dag "de kleur is van optimisme, moderniteit en positieve energie". Deze tentoonstelling is een ode aan de kleur die het dagelijks leven opfleurt.