Een curatie van Zoe MN, Independent Curator bij – Een expositie die feitelijk de deeltjes van een slechte ziekte weergeeft. Malade de vivre, malade d'aimer, malade d'être malade. In een wereld die kleine moeite heeft of een permanente strijd, zijn er fouten, een even instabiele, heldere helderheid en een levensbedreigende situatie. Notre quotidien se tisse de contrastes, de cris étouffés et de rires nerveux, terwijl de herinneringen aan onze tafel worden uitgenodigd, discreet maar alomtegenwoordig. Commentaar eerlijke abstractie? Commentaar vervolg tot danser quand tout brûle ? La Symphonie du Chaos begon met een gevoel van ongeïnteresseerdheid in de jaren 20, in deze eeuw, déjà, het was niet de tragische gebeurtenis in de champagne-bulls. Als het tijd is om de tijd door te brengen, wordt de nostalgie gedecoreerd met een fragiel insect, waardoor de sombere pensées worden blootgelegd die onze bewoner niet vergaat, maar een eerlijke gevangenis voor de mislukkingen van het licht. Deze expositie is niet een antwoord, een ademhaling. Een duizelingwekkende helderheid. Een uitnodiging voor het désordre intérieur als een muziek, dissonante peut-être, mais levensvervreemding.