Een curatie van Rose Boutboul, Independent Curator bij – Als je de sculpturen van Joel Shapiro hebt samengesteld, kun je met een lichtgevend moment het minerale materiaal verharden voor emotie, beweging of symbool. Als het marmer, de albatre of de pierre ader is, lijkt het stuk op een gewoonte van een kracht die het extra van de sokkel maakt. Als het gaat om een verkenning van het evenwichtsprobleem, moet de dichtheid van de wereld de levensstandaard van het idee onderzoeken. Kijk eens naar een fascinerende verscheidenheid aan vormen: de organische spiralen die de oorsprong van het leven bepalen, de totems van de sferen parfaitement zijn uitgelijnd met de zwaartekracht, en de structuren zijn geometrisch op primaire kleuren die een moderne en ludieke breuk vertonen. Het contrast tussen de polyoppervlakken, de kleuren van het water en de arrêtes van de pierres taillés creëren een uniek zintuiglijk ritme. Op de passage van de chaleur van een onyx-sinaasappel naar de zuivere froide du blanc, reist de reiziger door de geometrische abstractie en de silhouetten die zo levendig zijn, dat ze levend zijn.