Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – De sterren hebben altijd gediend als een hemels kompas voor de menselijke geest, symbool voor het oneindige, het goddelijke en de onophoudelijke zoektocht naar de waarheid. Psychologisch gezien roept een sterrenhemel zowel een gevoel van kosmische onbeduidendheid als een diepe verbondenheid met het sublieme op, en vertegenwoordigt de geboorte van hoop en de onvermijdelijke cyclus van het bestaan. Sinds 1950 zijn kunstenaars verder gegaan dan letterlijke afbeeldingen en hebben ze de sterren verkend als conceptuele en meeslepende ruimtes. Yayoi Kusama's "Infinity Mirrored Room – The Souls of Millions of Light Years Away" (2013) gebruikt licht om een grenzeloos sterrenstelsel te simuleren en nodigt de kijker uit tot een meditatieve ervaring te midden van sterrenstof. Anselm Kiefer verwerkt vaak sterrenbeelden in zijn zware, gestructureerde werken, zoals "The Seven Heavenly Palaces" (2004), waarmee hij oude mythen verbindt met de moderne geschiedenis. In de fotografie legt de wereldberoemde Thomas Ruff de ontzagwekkende schoonheid van de kosmos vast in zijn "Sterne"-serie (1989-1992), waarmee hij wetenschappelijke observatie verheft tot hoge kunst. Deze selectie viert de ster als brug tussen het aardse en het eeuwige.