Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – Ruwe sculptuur viert de onbewerkte materialiteit van beton, staal, hout en steen en vormt een tastbare brug tussen de industriële realiteit en de organische natuur. Symbolisch gezien weerspiegelen onbewerkte oppervlakken authentieke menselijke inspanning en vergankelijke tijd, terwijl ze de kijker psychologisch confronteren met het tactiele gewicht, de permanentie en de kwetsbaarheid van het bestaan. Geworteld in de erfenis van Art Brut en Arte Povera, lieten kunstenaars na 1950 gepolijste afwerkingen achter zich om de elementaire substantie te verheffen. Jannis Kounellis was een voorstander van deze filosofie door ruw ijzer en organisch afval tegen elkaar af te zetten in werken als Untitled (1969). Later transformeerde Richard Serra massief industrieel staal tot meeslepende ruimtelijke ervaringen in zijn monumentale sculptuur The Matter of Time (2005). In de fotografie legde de wereldberoemde Ugo Mulas de dynamische interactie tussen ruw metaal, ruimte en de handen van de kunstenaar vast in zijn legendarische documentaireserie David Smith in Voltri (1962). Deze selectie laat zien hoe ruwe materialen de hedendaagse sculpturale dialoog blijven vormgeven.