Een curatie van Raffaella Nobili, Owner and curator bij Paraventi Giapponesi – De waarneming van schaduw varieert afhankelijk van de blik. In het Westen domineert de esthetiek van licht: dat wat helder, gedefinieerd en tastbaar is. In Japan wordt schaduw echter een esthetisch en poëtisch principe, zoals Tanizaki opmerkt in Het Boek der Schaduwen: niet de afwezigheid van licht, maar een ruimte waarin het zicht vertraagt en zich opent voor interpretatie. Mist en duisternis vervagen de contouren en dwingen de blik tot een andere, meer intuïtieve blik. Hier wordt de waarneming versterkt, doordat de dominantie van het zicht plaatsmaakt voor gehoor en tastzin. De schaduw heeft ons altijd gefascineerd omdat hij een dubbelganger en een anders-zijn vertegenwoordigt: een projectie van datgene wat hem voortbrengt, maar ook een autonome aanwezigheid die vervormt en zich terugtrekt alsof hij een eigen leven leidt. Jung interpreteert hem als een deel van onszelf dat we verbergen maar ons toch definieert; kunst viert hem als een substantie die de grens tussen zichtbaar en onzichtbaar herdefinieert. De geselecteerde werken weerspiegelen de schaduw als een perceptuele en psychologische ruimte, een overgangsplek tussen licht en stilte, tussen wat zichtbaar is en wat verborgen blijft.