Een curatie van Giulia Falcone, Art Expert || • Curator • Senior Advisor • Critic • Mentor bij International Galleries and Institutions – Elke emotie laat een onzichtbaar spoor achter – een signaal dat het lichaam vertaalt zich in herinnering, gebaar, beweging. In de werken van bekroonde kunstenaar Juca Máximo, wat we zien is nooit zomaar een figuur: het is de vorm die de ziel aanneemt wanneer ze probeert te worden materie. In zijn solotentoonstelling Shadows and Signals, in dialoog met FIAC en Art Basel Paris onderzoekt Máximo de innerlijke structuur van emotie — zwevend tussen de intieme diepte van afwezigheid en de vitale energie van de onzichtbare verbindingen die ons verenigen. De psychische vezels van gefragmenteerde lichamen, die ze verbergen kwetsbaarheden achter maskers, ruimte en voltooiing vinden in de emotionele resonantie van degenen die hen observeren. In deze dialoog, even stil als dicht, zijn de schaduwen van de vergetelheid worden door etherische stromen doorkruist. Ze dragen vitaliteit met zich mee, lichtheid, en de Nietzscheaanse acceptatie van Amor Fati — om bemin je lot als een daad van totale aanwezigheid. Als stralen van licht, de lijnen die zijn figuren samenstellen, geven de trillingen door van het leven. Zo wordt stilte beweging en het schilderij van Máximo wordt een anatomie van het onzichtbare – een ruimte waar de lichaam resoneert en kwetsbaarheid verandert in licht.