Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – Het blijvende thema vanitas, of ijdelheid, blijft een krachtige inspiratiebron voor hedendaagse kunstenaars, die reflecteren op de vluchtigheid van het aardse leven en de zekerheid van de dood. Het genre wordt traditioneel geassocieerd met krachtige symboliek: schedels, zandlopers, gedoofde kaarsen en rottend fruit symboliseren allemaal memento mori – een herinnering dat het leven kort is. Psychologisch gezien richt het zich op de universele angst rond vergankelijkheid en de zinloosheid van wereldse bezigheden. In de kunstgeschiedenis reikt de ontwikkeling ervan veel verder dan de 17e-eeuwse Hollandse meesters. Vanaf het midden van de 20e eeuw gingen kunstenaars opnieuw aan de slag met het thema met behulp van moderne media. Een opvallend kunstwerk is Andy Warhols Skulls-serie uit 1976 (grafiek/schilderkunst), die het traditionele symbool ondermijnt met de fascinatie van popart voor glamour en herhaling. Een andere beroemde hedendaagse kunstenaar is Damien Hirst, wiens met diamanten ingelegde sculptuur For the Love of God (2007) een spectaculaire meditatie is over rijkdom, verval en sterfelijkheid. De gevierde Amerikaanse fotografe Cindy Sherman heeft ook thema's als veroudering, uiterlijk en de vluchtigheid van identiteit onderzocht, wat sterk aansluit bij het concept van vanitas en ijdelheid. Deze selectie onderzoekt hoe opkomende kunstenaars deze eeuwenoude symbolen interpreteren met een frisse, moderne urgentie.