Een curatie van Anabel Zunino, Director bij Galería Zunino – Het vrouwelijk naakt staat al eeuwen centraal in het kunstonderwijs, en terecht. Leren de menselijke vorm vast te leggen, leert kunstenaars over proportie, licht, schaduw en de subtiele complexiteit van het vertalen van driedimensionaal leven naar een plat doek. Het is de ultieme technische uitdaging die elke serieuze schilder moet beheersen. Maar deze werken gaan veel verder dan academische oefening. De vrouwenfiguur wordt een middel om het volledige spectrum van menselijke emoties en ervaringen uit te drukken. Er is ook die klassieke traditie van de muze – de vrouwelijke vorm als inspiratiebron zelf, die schoonheid, creativiteit of artistieke idealen vertegenwoordigt. Toch dagen moderne interpretaties deze traditionele rollen vaak uit of breiden ze uit, door vrouwen te presenteren als complexe individuen in plaats van symbolische objecten.