Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – Het thema verticaliteit – uitgedrukt in lijnen, strepen en zwevende vormen – is een fundamenteel artistiek thema dat aspiratie, spirituele verheffing en de menselijke drang naar monumentaliteit symboliseert. Psychologisch gezien stralen verticale lijnen stabiliteit, autoriteit en voortdurende opwaartse beweging uit. Deze elementaire kwaliteit maakt het een krachtige inspiratiebron, die de stabiele aarde contrasteert met de oneindige hemel. In de kunst van de 20e eeuw werd verticaliteit synoniem met modernisme. Na 1950 werd het met name verkend in minimalistische en abstract-expressionistische werken. Barnett Newman gebruikte bijvoorbeeld zijn kenmerkende verticale 'ritsen' in schilderijen zoals Vir Heroicus Sublimis (1950-51) om ruimte te definiëren en het sublieme op te roepen. Evenzo benadrukken de strakke, torenhoge vormen in de stalen sculpturen van Richard Serra massa en verticale dominantie. Een wereldberoemde fotograaf die architecturale verticaliteit opnieuw definieerde, is Andreas Feininger. Zijn dramatische, contrastrijke close-ups van wolkenkrabbers in Manhattan, zoals de beroemde The Photo-Mural of the New York Skyline (ca. jaren 50), gebruiken extreme verticale perspectieven om de overweldigende schaal en het ritme van de stedelijke omgeving over te brengen. Deze collectie onderzoekt hoe hedendaagse kunstenaars de verticale dimensie gebruiken om energie, structuur en transcendentie vast te leggen.