Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – Het thema van het Tapijt – met Turkse, Afghaanse en Perzische varianten – is een diepgeworteld artistiek onderwerp dat comfort, status, handel, cultureel geheugen en de kruising van bruikbaarheid en schoonheid symboliseert. Psychologisch gezien definieert het intieme ruimte en wordt het vaak geassocieerd met het exotische of mythische, zoals het vliegende tapijt. In de kunstgeschiedenis worden tapijten al lang afgebeeld op schilderijen om rijkdom of handel te symboliseren, maar na 1950 werden ze het medium zelf. De Italiaanse conceptuele kunstenaar Alighiero Boetti werkte beroemd samen met Afghaanse ambachtslieden aan zijn geborduurde kaarten en woordvierkanten, zoals Mappa (begonnen in 1971), waardoor het tapijt een canvas werd voor geopolitieke en taalkundige verkenning. Postminimalistische kunstenaar Robert Morris gebruikte stukjes vilt en industrieel tapijt in zijn installaties om ideeën over kostbaarheid uit te dagen. Kunstenaar Mona Hatoum (geb. 1952), wiens werk zowel sculptuur als installatie omvat, gebruikte het medium voor een verontrustend effect in werken zoals Doormat II (1998), vervaardigd uit roestvrijstalen pinnen. Deze transformatie van een vertrouwd, zacht object naar iets hards en vijandigs, bekritiseert huiselijkheid en culturele barrières. Deze collectie viert het tapijt als een object dat tegelijkertijd functioneel, decoratief en een rijke bron van inspiratie is.