Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – Bergen zijn al lang krachtige symbolen in de kunst en belichamen het sublieme en het immense. Ze vertegenwoordigen een spirituele en fysieke uitdaging, symboliseren uithoudingsvermogen, eenzaamheid en een verbinding met de hemel. De enorme omvang van bergen kan gevoelens van ontzag en nederigheid oproepen, wat kunstenaars ertoe aanzet onze plaats in de uitgestrektheid van de natuur te verkennen. Hun grillige toppen en oeroude formaties worden vaak gezien als metaforen voor tijdloosheid en de rauwe krachten van de aarde. Bergen zijn door de hele kunstgeschiedenis heen een centraal motief geweest. Vooral de Romantiek vierde hun grandeur, zoals blijkt uit het werk van Caspar David Friedrich, wiens schilderij De wandelaar boven de mistzee de eenzame figuur vastlegt die oog in oog staat met een mistig berglandschap. In de 20e eeuw werd het thema opnieuw geïnterpreteerd vanuit een meer psychologische invalshoek. De abstracte vormen in Georgia O'Keeffe's serie over de Blue Hills in New Mexico brengen een spirituele essentie over, terwijl meesterfotograaf Ansel Adams de majestueuze schoonheid van het Amerikaanse Westen vastlegde in zijn iconische zwart-witfoto's, zoals The Tetons and the Snake River (1942).