Een curatie van Rose Boutboul, Independent Curator bij – Je hebt vele jaren in New York geleefd - en het lijkt niet op elkaar. Terwijl het doel het licht doet schijnen dat de vitres weergeeft, op de pleinen van de gezichten, op de levendige chaos en op brute schoonheid. Deze curator stelt de werken samen die traditionele genegenheid hebben: intime, chaotique, vivante. Chez Helen She, ik heb een lichtgevend licht gekregen, een nachtelijk doorkruist korps. Pablo Guillamon in een numerieke pulsatie, onze beweging is mêle à la couleur. Claudette Griffiths plaatst texturen en symbolen over elkaar heen om de diversiteit en de spanning van de stad weer te geven. Dans Chervine, een vrouw doorkruist de stad als een verhaal: elegantie stilte in het tumult. Angela Wichmann zegt over de chaleur van een soir d'été, Gerlinde Kosina over de nostalgie van souvenirs, Yoann Borsato over de cultuur- en straatcollectief, en Raniero Botti en ontdek de aardrijkskunde en de rigueur. Als je naar New York gaat, is de paradox: tout y est trop – trop grand, trop rapide, trop vivant – en giet het aan en lijkt op een plek. Als het werk niet meer op de betrouwbaarheid van de vertegenwoordiger lijkt, is het beter om de gevoelige textuur te beoordelen: de vibratie van de neons, de echo van de vuiligheid, het licht van een matin après-la-pluie.