Een curatie van Flavio Scaloni, Gallery Manager bij Galerie Lo Scalo – Het thema van de waterlelie, of Nymphaea, is een diepgaande artistieke inspiratiebron. Het symboliseert zuiverheid, wedergeboorte en spirituele transcendentie, terwijl de bloem ongerept uit troebel water oprijst. Het roept psychologische connotaties op van rust en veerkracht. Hoewel Claude Monets Nymphéas (eind 19e-begin 20e eeuw) het historische paradigma vormen, werd het motief na 1950 opnieuw uitgevonden. De schaal en bijna-abstractie van Monets late werken hebben het abstract expressionisme sterk beïnvloed. Bekende kunstenaars zijn onder andere Joan Mitchell, wiens abstracte, gebaarlijke waterlelies (ca. jaren 70-80) de energie van de vijver vastlegden. Alex Katz bracht een popart-getinte hommage aan "Cool Painting" met zijn Water Lilies – Homage to Monet Series (2009–2010), waarbij hij het onderwerp vertaalde naar zijn kenmerkende platte, grootschalige, kleurvlak-esthetiek, geïllustreerd door het monumentale Homage to Monet 5. Roy Lichtenstein gaf het thema ook een grafische, pop-achtige bewerking met Water Lily Pond with Reflections (1992). Een wereldberoemde fotograaf die het wateroppervlak en de weerspiegelingen met minimalistische, meditatieve intensiteit verkende, is Hiroshi Sugimoto, bekend van zijn Seascapes-serie.