“In mijn wereld gelden alleen mijn regels. Ik ben mijn visie, en wat het beste bij mij past.”

Het werk van Adele the Princess wordt niet gedefinieerd door traditioneel meesterschap. Ze gelooft dat het namaken van zogenaamde 'meesterwerken' iets is wat iedereen kan. Perfecte uitvoering is voor haar niet belangrijk – wat telt is de evocatie, het gevoel achter elk stuk. Voor haar gaat het erom te bewijzen dat iedereen kan proberen, experimenteren en iets betekenisvols kan creëren.

Ze creëert wanneer ze daar behoefte aan heeft; haar proces is geworteld in spontaniteit. Ze herinterpreteert meesterwerken door zich uitsluitend te richten op zwarte figuren en zo een verhaal te herdefiniëren dat mensen zoals zij vaak heeft uitgesloten van de klassieke kunst. Ze gebruikt goud vanwege de elegantie en de manier waarop het de rijkdom van de donkere huidtinten versterkt.

Alles wordt bepaald door persoonlijke voorkeur in plaats van academische regels. Ze maakt zich geen zorgen of haar werk bij iedereen in de smaak valt. Het is haar wereld, haar regels, haar visie.

Welkom in het Louvre van prinses Adele.