Affandi, een Indonesische maestro, ontpopte zich als een autodidactische schilder met een voorliefde voor rauwe, expressieve streken, ontleend aan zijn levendige leven op Java.
Hij liet penselen achterwege en manipuleerde buizen rechtstreeks op het doek, waardoor spontaniteit werd gekanaliseerd en emoties werden geaccentueerd. Zo pionierde hij met een onorthodoxe techniek die zijn werk onmiddellijk herkenbaar maakte.
Zijn schilderijen pulseren met een diepgewortelde intensiteit en distilleren aangrijpende menselijke ervaringen in boeiende visuele symfonieën.