Mijn onderzoek richt zich op vrouwelijke proporties binnen de architectuurgrammatica. Architectuurtheorie is historisch gezien gebaseerd op mannelijke lichamen en geesten – denkers zoals Le Corbusier en Vitruvius, die ik in Parijs bestudeerde, zijn daar een voorbeeld van. Ik noem mijn persoonlijke herinterpretatie van deze traditie LA Módulor – een verwijzing met een vrouwelijk voorvoegsel naar de oude architectuurgrammatica, maar gebaseerd op de observatie van mijn lichaam, mijn geest, ruimte en tijd.

Mijn tweede onderzoeksgebied heet ODD Realisme. Het is geïnspireerd door kunstenaars uit het verleden die te maken hadden met psychische problemen, zoals Van Gogh of Edvard Munch. Hun werken tonen vaak sterke contrasten, naïeve figuren, emotioneel lijden en rauwe menselijkheid. ODD Realisme onderzoekt vergelijkbare thema's, geworteld in mijn innerlijke obsessies. De gelijkgestemde geesten volgen onze eigen regels in de kunst.

"Het is wel eens het werk van een pionier genoemd"