Alberto Burri gebruikte onconventionele materialen – verbrand plastic, jute, teer en hout – en putte daarbij uit haar ervaring als arts. Ze was een pionier in radicale technieken zoals verbranding, naaien en scheuren, waarmee ze ruwe, tactiele oppervlakken creëerde die de grenzen tussen schilderkunst en beeldhouwkunst doen vervagen. Haar werken kanaliseren op krachtige wijze thema's als lijden en genezing en roepen emoties op door transformatie en veerkracht.