Danzini, gevoed door vroeg kunstonderwijs, concentreert zich op olieverf op doek, waarbij af en toe zand en hars worden verwerkt. Zijn stijl, die schommelt tussen realisme en hyperrealisme, ontvouwt een intieme verbinding met traditionele schildertechnieken. Zijn fascinatie voor natuurlijke elementen – vooral zeekliffen – straalt een onuitsprekelijke allure uit, terwijl hij op meesterlijke wijze sociaal commentaar met elkaar verweeft. Hij gelooft dat kunst levensbepalend en onweerstaanbaar is.