Mijn kunst ontstaat uit beweging – zelfs wanneer het lichaam tot stilstand is gekomen.
Ik leef al jaren met MS. Schilderen is voor mij geen vlucht, maar een bewuste aanwezigheid in het nu. Kleur wordt ruimte, lijn wordt adem, oppervlak wordt innerlijk landschap. Ik werk abstract, intuïtief en met levendige kleuren. Mijn werken zijn geen weergaven van de werkelijkheid, maar ruimtes van resonantie: ze belichamen tegelijkertijd spanning en rust, kracht en kwetsbaarheid. Elk stuk is een dialoog tussen controle en loslaten, tussen wat blijft en wat verandert.

Voor mij is kunst geen product, maar een voortdurend proces van het leven zelf.
Een kunstwerk is pas compleet als het de kijker raakt – niet door uitleg te geven, maar door hem of haar te openen. Ik zie mecenassen niet als kopers, maar als reisgenoten.
Hun steun betekent zichtbaarheid, vrijheid en de mogelijkheid om kunst te blijven maken – ongeacht fysieke beperkingen.

Ik blijf werken. Met diepgang. Met moed. Met kleur.