Ontdek de creatie in interieurs
Andere kunstwerken door Chantal Cartier
Kunstwerk details
- Techniek : Collage, Potlood op Papier
- Omlijsten : Omlijsten op aanvraag
- Afmetingen : 11,8x9,4in
Over dit kunstwerk
In dit werk heb ik de balans tussen abstractie en semi-abstractie onderzocht. Met behulp van collage, potlood en Oost-Indische inkt is mijn werk op papier een visuele dans van texturen en vormen. Het is een uitnodiging om in een universum te duiken waar emotie voorrang heeft op vorm. Elk element is ontworpen om een gedachte, een gevoel op te roepen. Deze compositie introduceert een dynamische en contemplatieve energie in uw interieur.
Chantal Cartier
Frankrijk
Referenties
- Prijswinnaar
- Favorited by galleries
- Featured in gallery curations
« We leggen het schilderij niet uit, we voelen het. »
Laten zien, laten voelen, een bepaalde emotie in de ogen van de ander oproepen.
Ik werk al heel lang; ik begon in de jaren 80 in Nancy met een degelijke, soms zware, leerperiode.
Ik begon met tekenen en inkt, ontdekte de lijn, het licht van de zwarte inkt op wit papier. Tegelijkertijd leerde ik schilderen, graveren en beeldhouwen. Uren en uren werk, onderzoek, ik zou bijna zeggen een worsteling, want soms is creatie één geheel.
Een ontmoeting met materie en zoveel meer… Ik liet weinig zien, toonde weinig, vaag aanvoelend dat dit noch mijn doel noch mijn motivatie was; ik voelde diep van binnen dat ik veel verder moest gaan, nog veel verder, om een deel van mezelf aan te raken om een ander deel beter te kunnen bereiken. Na een paar jaar begreep ik dat mijn werk niet per se in mijn geest ontstond.
Vandaag kom ik hier sterker en met meer innerlijke rust uit.
Ik werk al heel lang; ik begon in de jaren 80 in Nancy met een degelijke, soms zware, leerperiode.
Ik begon met tekenen en inkt, ontdekte de lijn, het licht van de zwarte inkt op wit papier. Tegelijkertijd leerde ik schilderen, graveren en beeldhouwen. Uren en uren werk, onderzoek, ik zou bijna zeggen een worsteling, want soms is creatie één geheel.
Een ontmoeting met materie en zoveel meer… Ik liet weinig zien, toonde weinig, vaag aanvoelend dat dit noch mijn doel noch mijn motivatie was; ik voelde diep van binnen dat ik veel verder moest gaan, nog veel verder, om een deel van mezelf aan te raken om een ander deel beter te kunnen bereiken. Na een paar jaar begreep ik dat mijn werk niet per se in mijn geest ontstond.
Vandaag kom ik hier sterker en met meer innerlijke rust uit.