Als hedendaagse olieverfschilder onderzoek ik in mijn werk de subtiele spanning tussen atmosfeer en licht. Hoewel mijn praktijk geworteld is in de logica van het zeegezicht, merk ik dat ik me steeds meer richt op een lichtgevende abstractie, waarbij ik de grens tussen de horizon en de gloed probeer te vervagen.
Omdat ik vanwege mijn beperking met toegankelijke formaten werk, richt ik me op het transformeren van middelgrote doeken tot uitgestrekte emotionele velden. Dit bereik ik door:
* **Gelaagde beglazing:** Creëert diepte en transparantie om het veranderende licht op te vangen.
* **Minerale texturen:** Het toevoegen van een fysiek, aards element aan het etherische.
* **Diffuus licht:** Creëert een gevoel van ruimtelijkheid dat verder reikt dan het kader.
Voor mij is licht levende materie – het beweegt, ademt en breidt zich uit over het oppervlak van mijn schilderijen. Of ik nu een atmosferische horizon schilder of een abstracte, lichtgevende kern, mijn doel is om je uit te nodigen tot een staat van stilte. In deze werken wil ik dat kleur aanvoelt als lucht en dat de gloed tastbaar is.