"Mijn werk is een onderzoek naar de grens tussen creatie en verval. In een wereld die steeds meer structuur eist, gebruik ik abstractie om het oncontroleerbare weer te geven."

Het proces begint vaak met grote, intuïtieve kleurlagen die sfeer en emotionele lading creëren. Over deze basis leg ik een netwerk van fijne, zeer dynamische lijnen. Deze fragmenten fungeren als visuele ankers – ze vertegenwoordigen het menselijke streven naar orde in een chaotische ruimte.

Voor mij is een werk voltooid wanneer de spanning tussen de rust van de diepte en de nervositeit van de oppervlakte een fragiel evenwicht bereikt. Ik wil de kijker niet confronteren met een pasklaar antwoord, maar juist een ruimte openen waar gevoel voorrang heeft boven begrip. Mijn kunst is geen weergave van de werkelijkheid, maar een cartografie van het innerlijke zelf.