Christopher Wool, een doorgewinterde Amerikaanse kunstenaar, navigeert behendig door post-conceptueel terrein door middel van schilderen. Zijn grimmige, emblematische werken maken gebruik van een vloeiende samensmelting van zeefdruk-, spuit- en handgeschilderde technieken, waardoor texturen en vormen opnieuw worden gedefinieerd met een monochromatisch palet. De doeken van Wool roepen een rauwe spanning op, een stedelijke taal van ritme en ontwrichting die kijkers uitnodigt tot een dialoog van esthetische confrontatie.