Clementine Hunter, autodidact in de volkskunsttraditie, verbeeldde het leven van de zwarte zuiderlingen met levendige, rauwe kleuren en intuïtieve composities. Ze bracht scènes tot leven met een meesterlijke eenvoud en omarmde een visueel verhaal van het dagelijks leven dat pulseert met een ritmische vitaliteit. Haar werk roept een diepe menselijkheid op, een viering en reflectie van de vreugden, de moeilijkheden en de levendige geest van haar gemeenschap.