Mijn levensreis leidde ertoe dat ik afstudeerde in de pedagogiek en een baan in het onderwijs vond. Vervolgens transformeerde ik mijn passie voor kunst, die ik al op jonge leeftijd had ontwikkeld in het atelier van mijn oom, van een hobby naar een professionele bezigheid. Ik heb voortdurend contact gehouden met autodidactische schilderkunst, vervolgcursussen gevolgd aan de Academie voor Schone Kunsten Carrara in Bergamo en mijn techniek verfijnd in de werkplaats van meester Elio Maffeis.
Er wordt gezegd dat kunst niet produceert wat zichtbaar is, maar zichtbaar maakt wat niet altijd zichtbaar is. Brede, royale penseelstreken en schijnbaar willekeurige penseelstreken vormen de achtergrond voor gezichten die ik op het doek tot leven probeer te brengen, alsof ik emoties tot leven wek. Elk van mijn werken is het resultaat, nooit gepland, van de constante interactie tussen wat ik vanbinnen voel en wat er op het doek zichtbaar wordt. In een voortdurende dialoog, die een emotie laat groeien en evolueren, waardoor deze vorm en kleur krijgt.