Daniele Mazzoleni (Milaan, 1970) is een Italiaanse kunstenaar wiens werk persoonlijke herinneringen, visuele cultuur en materiaalexperimenten combineert. Hij groeide op in Milaan in de jaren 80 en 90 en ontwikkelde al op jonge leeftijd een grote affiniteit met schilderkunst. Na een studie architectuur en een periode in het bedrijfsleven keerde hij in 2004 terug naar de kunst en begon aan een onderzoek naar materialen en oppervlakken, met name tussen verf en hars.
Als oprichter van het merk Neroacciaio bevindt hij zich in een periode waarin kunst, design en vakmanschap samensmelten, met behoud van de focus op handmatige processen. Zijn poëtische taal ontwikkelt zich in de loop der tijd naar een meer essentiële en beschouwende stijl.
Zijn meest recente werken, waaronder “Tra la Perduta Gente” (2023) en “Quello che mi piace” (2025), definiëren zijn huidige koers, die hij identificeert met het concept van Human Pop.