Eunice Green is een volledig autodidactische kunstenaar. Als geheim en eenzaam kind gaf ze tekenen een belangrijke plaats in haar jeugd: "ontsnappen door de mijne". Van gekrabbelde schoolschriften tot tekenboeken, Eunice gebruikt het kleinste stukje gratis papier om van alles en nog wat te schetsen, behalve tot in de kleinste details.
Na een onbevredigende opleiding verpleegkunde en een professionele carrière koos Eunice ervoor om van schilderen haar roeping te maken. Zijn vrije en instinctieve creatie draait om terugkerende onderwerpen: dieren, natuur en vrouwelijkheid. Haar schilderijen in heldere en gepassioneerde kleuren onthullen de kwetsbaarheid en kracht van vrouwen, de levendigheid van dieren, de schoonheid van de natuur. Door haar kunst geeft ze een stille maar krachtige stem aan wat niet meer wordt beluisterd of gehoord. “Schilderen is spreken zonder een woord te zeggen”