Als autodidact kwam hij bij de schilderkunst terecht vanuit een persoonlijke worsteling, die hij vervolgens tot zijn eigen taal ontwikkelde. Zijn onderzoek komt voort uit een directe ervaring van verlies, en uit een herkenning voor de spiegel ontstond het idee dat al zijn werk stuurt: opstaan is geen aanleg, maar een keuze. Tegenwoordig verdeelt hij zijn leven tussen werk, gezin en kunst: hij schildert in de uren voor het slapengaan, gestolen van vermoeidheid in plaats van tijdgebrek. Het is in die beperkte ruimte dat zijn onderzoek zich verder ontwikkelt, met dezelfde vastberadenheid waarmee hij zich herstelde van het moeilijkste moment.

Zijn werken zijn tentoongesteld op evenementen voor hedendaagse kunst, waaronder Visioni Emergenti in Villa Durazzo Bombrini (in samenwerking met LineOut Gallery), tentoonstellingen in de Cavallerizza del Castello Sforzesco in Vigevano en in Castello Sangiuliani in Mede, evenals diverse tentoonstellingen in Milaan. Tegenwoordig bevinden zijn werken zich in privécollecties in Italië en daarbuiten.