Het creatieve proces van Helena Wierzbicki wordt geleid door haar zoektocht naar een bepaalde schoonheid en expressiviteit. De Argentijnse schilder is niet geïnteresseerd in het reproduceren van de werkelijkheid. In plaats daarvan legt ze de essentie van sensaties en emoties van menselijke gezichten en figuren vast, waardoor haar werk een eigen leven gaat leiden. Wierzbicki's mix van fauvisme en expressionisme wordt overgebracht door acrylverf op canvas.