Henri Michaux, een in België geboren Franse dichter en schilder, hanteerde zijn pen en penseel met dezelfde behendigheid en versmolt Oost-Aziatische kalligrafie met het Europese modernisme. Met behulp van spontane lijnen en geagiteerde markeringen weerspiegelden zijn technieken zijn literaire bekwaamheid, waarbij elke keer een woord aanraakte in een diepgeworteld dialect van beweging en transformatie. Zijn werken – een visuele poëzie – roepen introspectie en de turbulenties van de menselijke psyche op en brengen onzichtbare gebieden van emotie en denken in kaart.