Gefascineerd door de kracht van figuratieve beeldhouwkunst, het klassieke medium om grootsheid uit te drukken, creëer ik werken die variëren van bustes van minder vertegenwoordigde groepen tot politieke kinetische sculpturen die de dominantie van witte, mannelijke figuratieve monumenten ter discussie stellen. Een van deze werken, The Ectoplasm of Self-Delusion (staal, hars, vaseline, motor), won de RomArt Sculpture Prize (2017) in Rome. In 2018 maakte ik The Children of Calais (hars), een levensgroot beeld van moderne kinderen in houdingen die doen denken aan Rodins De Burgers van Calais, waarmee ik de benarde situatie van kindvluchtelingen onder de aandacht bracht. Dit werk werd genomineerd voor Passion for Freedom, wat leidde tot een opdracht voor het nieuwe Kindertransport-monument in het Verenigd Koninkrijk. Ik ben ook gefascineerd door non-figuratieve vormen van herdenking: Memorial (multiplex, olie, pomp) won de Sustainability Art Prize, en The Holy See Gets It (papier uit een gebedenboek, inkt, menselijke stem), over seksueel misbruik van kinderen door geestelijken, won de Arte Laguna Prize (2016) in Venetië.