Geboren in 1974 in Istanbul, heb ik kunst altijd ervaren als iets even essentieels als ademhalen – een onlosmakelijk ritme van mijn innerlijke leven. Schilderen is voor mij niet zomaar het creëren van beelden; het is een manier om vorm te geven aan onzichtbare bewegingen van gedachten en dromen.
Geboren worden in Anatolië – een tijdloze brug tussen Oost en West – is, naar mijn mening, een unieke erfenis. Deze landen dragen de adem van oude beschavingen in zich, de wijsheid van geleefde culturen en de diepe herinnering aan de voortdurende transformatie van de mensheid. Opgroeien in zo'n geografische omgeving betekent dat je die in je draagt.