Jacques Maupas verdiepte zich in de olieverfschilderkunst via een autodidactisch proces, gekenmerkt door periodes van intense oefening en onderbrekingen vanwege zijn professionele leven. Pas in zijn dertiger jaren, aangemoedigd door het voorbeeld van zijn moeder, begon hij het medium te beheersen, waarna hij zich sinds zijn pensionering in 2016 volledig aan zijn kunst wijdde.

Zijn werk draait voornamelijk om de menselijke figuur, met een uitgesproken voorkeur voor vrouwenportretten en naakten. Met olieverf op doek onderzoekt hij de precisie van gelaatstrekken en de subtiliteit van uitdrukkingen, in een poging de directe emotie vast te leggen die een gezicht of een blik overbrengt.

Elk werk ontstaat vanuit een persoonlijk gevoel bij het aanschouwen van de schoonheid of het karakter van een onderwerp, of het nu de gratie van een ballerina is of de ironie van een scène uit het dagelijks leven. Jacques Maupas projecteert deze gewaarwordingen op het doek door te spelen met contrasten van licht en anatomische details om zijn figuratieve composities tot leven te brengen.