Jean-Jacques Pigeon is een Franse schilder, geboren in 1955 in Niort en momenteel woonachtig in Anjou. Hij heeft een doctoraat in de kunstgeschiedenis behaald met een proefschrift over dualiteit in de schilderkunst en is vooral bekend om zijn werk waarin hij bomen, hout en planten in het algemeen centraal stelt. Tijdens zijn artistieke opleiding aan de École des Beaux-Arts in Poitiers en later aan een kunstacademie aldaar, werd hij definitief in de kunstwereld geïntroduceerd door een kunstenaar-docent, een aanhanger van het Bauhaus en de kleur zwart, en een vriend van de kunstenaars van de BMPT-groep (Buren, Mosset, Parmentier, Toroni). Deze docent introduceerde hem vanuit het perspectief van artistiek onderzoek. De werken van Simon Hantaï, de paradoxale stukken van Jean Dubuffet, evenals die van de Amerikaanse minimalisten en het locatiegebonden werk van Daniel Buren, zouden zowel zijn denken als zijn praktijk voeden. Hij put kracht uit deze ontmoetingen en is ervan overtuigd dat kunst een plek is voor experiment en reflectie. Daarom geeft hij bovenal prioriteit aan een gevoelige aanpak, waarbij de opgeroepen emotie voorop staat.