Het werk van Jean Michel is een zoektocht waarin materie meditatie wordt. Zijn abstractie verdiept zich in de essentie van de wereld, van tellurische krachten tot kosmische stiltes, en legt de subtiele evenwichten van het bestaan vast. Zijn textuur is een topografie van de ziel; zijn kleur een vibratie.
Zijn onderdompeling in China bracht een metamorfose teweeg: met de tellurische kracht van zijn westerse erfgoed versmolt hij de 'Qi' en de Leegte van het Oosten. Zijn werken worden krachtvelden waar energieke gebaren de sereniteit van stilte ontmoeten.
Deze unieke synthese leverde hem uitzonderlijke erkenning op, gesymboliseerd door zijn tentoonstelling in de Volkshal in Peking – een zeldzame eer.
Zijn kunst verwerven betekent een fragment van de kosmos bezitten, een innerlijk gebied waar drama en gratie zich ontvouwen. Een vruchtbare ontmoeting tussen Europa en Azië, die vandaag de dag nog steeds brandend actueel is.