Joana Rombo, een autodidactische kunstenares, werkt voornamelijk met wol en diverse plantenvezels en verkent textielkunst zonder formele opleiding in de beeldende kunst. Ze heeft een voorkeur voor weven, kruissteek en knoopsteken en experimenteert voortdurend met kleuren, texturen en afmetingen op het doek, waarbij ze vaak verwaarloosde materialen waardeert. Via haar werk roept ze de schoonheid op die voortkomt uit het onafgemaakte, het imperfecte en het ruwe, en inspireert ze tot een diepgaande reflectie op de dualiteit tussen schoonheid en lelijkheid, het complete en het incomplete.