Wanneer ik met een naald in het schilderij prik, voelen de weerstand, de wond, het litteken van de draad echter aan dan alleen verf. Stikken transformeert het oppervlak – het bindt fragmenten, creëert netwerken van kleur, herstel wordt zichtbaar. Verf spreekt in wassingen en lagen; draad spreekt in lijn, dimensie en arbeid. Geïnspireerd door neuroplasticiteit weerspiegelt dit proces de herbedrading van de hersenen na trauma: herhaling vormt nieuwe paden, waarbij zowel de wond als de genezing worden geëerd. De draad wist niet uit – hij creëert alternatieve routes, tastbaar bewijs van herstel en verbinding.