Luc Tuymans, een Belgische schilder met een robuuste achtergrond in fotografie en tekenen, tast de duistere plekken van geschiedenis en geheugen af. Hij hanteert opzettelijk een vage beeldtaal en haalt scènes uit foto's en media, waarbij hij snelle, kortstondige penseelvoering gebruikt om de ongrijpbaarheid van het kwaad en de moraliteit te confronteren. Zijn doeken, vaak in één vurige sessie voltooid, stralen een verontrustende kalmte uit, wijzend naar de onrust onder het fineer van het alledaagse.