María Ángeles Sánchez Buendía is een schilderes met een achtergrond in economie. Ze geeft al meer dan twintig jaar schilderles aan haar academie in Murcia. Ze werkt voornamelijk met acrylverf en neigt naar het impressionisme, hoewel ze graag verschillende technieken en thema's verkent. Momenteel richt ze zich op de poëzie van vrouwelijke schoonheid en de diverse vormen die de natuur ons onthult. Haar werken stralen een diepe gevoeligheid uit en ze probeert de schoonheid die ze in de wereld waarneemt vast te leggen en te delen via haar schilderijen. Schoonheid is net als vreugde, maar als je die buiten jezelf moet zoeken, betekent dat dat je die niet bezit. Wat ik bedoel is dat het niet gaat om de dingen waarnaar je kijkt, maar om de gemoedstoestand waarin je je bevindt wanneer je ernaar kijkt. Want het ene moment is er niets, en het volgende moment is het er. Zo mooi dat het je de adem beneemt. En de vraag is: was het er al, of is er iets in jezelf veranderd waardoor je het nu kunt zien? En als je in die gemoedstoestand bent, wordt de hele wereld dan niet magisch?