Met meer dan 25 jaar ervaring in artistiek onderzoek is het werk van María Martínez Araújo een oefening in de synthese tussen geometrische orde en emotionele impuls. Haar artistieke taal werd gevormd tijdens haar tijd als sociaal pedagoog, waar schilderen niet alleen een instrument voor persoonlijk evenwicht bleek te zijn, maar ook een diepgaande verkenning van de menselijke behoefte aan structuur en harmonie.
Aanvankelijk beïnvloed door de rijke ornamentiek van Gustav Klimt, heeft María zich ontwikkeld naar een geometrische abstractie die draait om wat zij 'Frequenties' noemt: concentrische structuren die fungeren als visuele ankerpunten. Haar werk nodigt de kijker uit voor een centripetale reis, beginnend bij een levendige kern en zich bewegend naar een gecontroleerde uitbreiding van kleur.
Gedurende zijn carrière heeft hij geëxperimenteerd met diverse media, met name door zijn deelname aan institutionele projecten in de provincies Valladolid en Huesca.