Geïnspireerd door verhalende figuratie, klagen de werken van Myriam Ferry onze consumptiemaatschappij, onrecht en menselijke tekortkomingen aan. De Franse schilder schildert ook een subjectieve beschrijving van onze tijd door te verwijzen naar auteurs, schilders en publieke figuren, die in hun tijd de afgelopen eeuwen markeerden. Ferry's gebruik van een centraal en gemakkelijk herkenbaar personage is haar stempel geworden. Hij nodigt zichzelf uit op elk doek, stelt zowel vragen als dwingt tot vragen. Ze gebruikt een minimalistische taal en gebruikt alleen blauw, rood, zwart en wit.